Kurumlar İçin Atölye ve Seminer Programları

Okullar, dershaneler, şirketler, belediyeler ve sivil toplum kuruluşları için ebeveyn atölyeleri, gelişim seminerleri ve psikoeğitim programları.

Kurumlar çoğu zaman bir sorunu tek tek bireylerle çözmeye çalışırken tükenir: velilerle tekrar eden aynı görüşmeler, sınıf içinde yinelenen aynı çatışmalar, çalışanların iş dışı yüklerinin işe taşınması. Grup temelli atölye ve seminer çalışmaları, bu tekrarları bireysel görüşmelere bırakmak yerine ortak bir dil ve ortak bir çerçeve kurarak azaltmayı hedefler.

Aşağıdaki programlar; ebeveynlik ve bağlanma, çocuk ve ergen psikoeğitimi ile yetişkin farkındalık ve ilişki becerileri olmak üzere üç başlıkta toplanmıştır. Her program, bir kuram ya da uygulama geleneğine dayanır; içerik ise kurumun katılımcı profiline ve gündemine göre uyarlanır. Hazır ve değişmez bir paket uygulanmaz.

Programlar Aliağa ve İzmir çevresinde yüz yüze, konuşma temelli olanlar ise Türkiye genelinde online yürütülebilir.

Programlar Hangi Kurumlar İçin?

Atölye ve Seminer Kataloğu

Ebeveynlik ve Bağlanma

Çocuk ve Ergen Psikoeğitimi

Yetişkin Farkındalık ve İlişki Becerileri

Program İçerikleri

Bağlanma — “Benimle Oynar mısın?” Ebeveyn Atölyesi

Atölye Uygulamalı Veli grupları

Atölye, bağlanma kuramının temel önermesine dayanır: çocuğun kendini düzenleme kapasitesi, bakım verenle kurduğu ilişkinin öngörülebilirliği içinde gelişir. Bu ilişkinin en yoğun kurulduğu alan ise oyundur. Çalışma boyunca ebeveynler, çocuklarının oyununu yönlendirmek yerine izlemeyi, oyun içindeki duygusal sinyalleri fark etmeyi ve bu sinyallere gecikmeden karşılık vermeyi uygulamalı olarak dener.

Ele alınan başlıklar:

• Bağlanma örüntülerinin günlük davranışta nasıl göründüğü
• Çocuğun oyununu takip etme ve yönlendirmeden eşlik etme
• Ayrılık ve yeniden buluşma anlarının (okula bırakma, işten dönüş) yönetimi
• Günlük akışta nitelikli birlikte zamanın kurulması
• Ekran, yoğunluk ve yorgunluğun ilişki üzerindeki etkisi

Hedef katılımcı: okul öncesi ve ilkokul çağındaki çocukların ebeveynleri. Format: uygulama içerdiği için sınırlı katılımcıyla yürütülür.

Biletişim — Ebeveyn İletişim Atölyesi

Atölye Beceri temelli Veli grupları

Ebeveyn–çocuk çatışmalarının önemli bir bölümü konunun kendisinden değil, konunun konuşulma biçiminden büyür. Atölye, iletişim becerilerini soyut ilkeler olarak değil, katılımcıların kendi getirdiği örnek diyaloglar üzerinden çalışır. Her oturumda bir beceri tanıtılır, uygulanır ve evde denenmek üzere somut bir hâle getirilir.

Ele alınan başlıklar:

• Etkin dinleme ve çocuğun söylediğini kapatmadan duyma
• Eleştiri yerine talep: ben-dilinin işlevsel kullanımı
• Kural ve sınırların çatışma üretmeyen bir dille kurulması
• Tartışmanın yükseldiği anda durdurma ve sonradan onarma
• Ebeveynler arasındaki tutum farkının çocuğa yansımaması

Hedef katılımcı: her yaş grubundan çocuğu olan ebeveynler; dershane ve kurs merkezlerinde sınav dönemi veli grupları.

Mindful Ebeveynlik Atölyesi

Atölye Uygulamalı Veli / çalışan grupları

Bilinçli farkındalık temelli ebeveynlik yaklaşımı, ebeveynin çocuğu değiştirmesini değil, kendi tepkiselliğini fark etmesini merkeze alır. Atölyede yargısız gözlem, duygu düzenleme ve tepki ile yanıt arasındaki farkı tanıma üzerine kısa uygulamalar yapılır. Ebeveyn tükenmişliğinin belirtileri ve bu belirtilerin ilişkiye yansıması ayrıca ele alınır.

Ele alınan başlıklar:

• Tepkisellik ile yanıt verme arasındaki fark
• Yargısız gözlem ve dikkatin yönlendirilmesi
• Öfke anında bedensel işaretlerin erken fark edilmesi
• Ebeveyn tükenmişliği, suçluluk ve öz-şefkat
• Kısa, günlük hayata uyarlanabilir farkındalık uygulamaları

Hedef katılımcı: ebeveynler; şirketlerde ebeveyn çalışanlara yönelik destek programları kapsamında da uygulanabilir.

Çocukluk Dönemi Gelişim Özellikleri Bilgilendirme Semineri

Seminer Geniş katılım Tek oturum

Velilerin bir uzmana yönelttiği soruların önemli bir kısmı, aslında gelişimin olağan seyrine ilişkin bilgi eksikliğinden doğar. Seminer, bebeklikten ergenliğe uzanan dönemde bilişsel, duygusal, sosyal ve dil gelişiminin basamaklarını tanıtır; hangi davranışın döneme özgü olduğunu, hangisinin izlenmesi ya da değerlendirilmesi gerektiğini ayırt etmeye yönelik bir çerçeve sunar.

Ele alınan başlıklar:

• Gelişim alanları ve dönemsel beklentiler
• Yaşa uygun sorumluluk, özerklik ve sınır düzeyi
• Sık görülen ve genellikle geçici olan davranışlar
• Uzman değerlendirmesi gerektirebilecek işaretler
• Kardeş ilişkileri, uyku, ekran ve akran ilişkilerinde dönemsel farklar

Hedef katılımcı: okul ve anaokulu veli toplulukları, öğretmenler, belediye aile merkezi katılımcıları. Format: geniş katılıma açık, tek oturumluk seminer olarak planlanabilir.

Ergenlerde Şiddet ve Saldırganlıkla Baş Etme Psikoeğitim Programı (Akran Zorbalığı)

Psikoeğitim programı Çok oturumlu Öğrenci grupları

Zorbalık, iki öğrenci arasındaki bir anlaşmazlık değil, güç dengesizliğinin tekrarlanarak sürdürüldüğü bir grup olgusudur. Bu nedenle program yalnızca zorbalık yapan ve zorbalığa uğrayan öğrenciyi değil, olaya tanık olan çoğunluğu da hedef alır. Oturumlarda öfkenin bedensel seyri, dürtü kontrolü, zorbalığın türleri ve okul içindeki bildirim mekanizmaları çalışılır.

Ele alınan başlıklar:

• Öfkenin fizyolojisi ve yükselmeden önce fark edilmesi
• Saldırgan, çekingen ve girişken tepki arasındaki fark
• Zorbalık türleri: fiziksel, sözel, ilişkisel ve siber zorbalık
• İzleyici (bystander) rolü ve müdahale seçenekleri
• Bildirim mekanizmalarının kullanımı ve “ispiyon” algısının ele alınması
• Çatışma sonrası onarım ve akran arabuluculuğunun sınırları

Hedef katılımcı: ortaokul ve lise öğrencileri. Not: öğrenci oturumlarının etkisi, öğretmen ve velilere yönelik paralel bir bilgilendirme oturumuyla desteklendiğinde belirgin biçimde artar; bu oturum program kapsamına eklenebilir.

Genogram (Köken Aile Ayrımlaşması) Atölyesi

Atölye Deneyimsel Yetişkin grupları

Genogram, ailenin en az üç kuşağını standart sembollerle gösteren bir haritalama aracıdır. Atölye, bu haritayı sistemik aile kuramının kendilik ayrımlaşması kavramı çerçevesinde okur: kişinin köken ailesiyle bağını koparmadan kendi kararlarını verebilme kapasitesi. Katılımcılar kendi genogramlarını çizer ve kuşaklar boyunca tekrar eden ilişki örüntülerini, rolleri ve gerilim hatlarını çalışır.

Ele alınan başlıklar:

• Genogram sembolleri ve üç kuşaklı harita çizimi
• Kendilik ayrımlaşması: yakınlık ile özerkliğin birlikte kurulması
• Kuşaklar arası aktarılan roller, beklentiler ve sadakatler
• Üçgenleşme ve ilişki gerilimlerinin üçüncü kişiye taşınması
• Örüntünün fark edilmesinden sonra atılabilecek somut adımlar

Hedef katılımcı: yetişkin gruplar; rehber öğretmenler, psikolojik danışmanlar ve alan çalışanları için mesleki kullanım boyutuyla birlikte uygulanabilir. Format: kişisel materyal içerdiği için sınırlı ve kapalı grupla yürütülür.

Yaşam Ağacı Sanatsal Terapi Atölyesi

Atölye Sanatsal materyal Grup çalışması

Yaşam Ağacı, öyküsel (narrative) terapi geleneğinden gelen bir grup çalışmasıdır. Katılımcı, yaşamını bir ağaç metaforu üzerinden resmeder: kökler nereden gelindiğini, gövde beceri ve değerleri, dallar umut ve hedefleri, yapraklar kişinin yaşamındaki önemli kişileri temsil eder. Çalışmanın yönü sorunu ayrıntılı anlatmak değil, kişinin zaten sahip olduğu kaynakları görünür kılmaktır; bu nedenle zorlayıcı yaşantısı olan gruplarda da güvenli biçimde kullanılabilir.

Ele alınan başlıklar:

• Kökler: aile, yer, kültür ve aktarılan değerler
• Gövde: beceriler, güçlü yanlar ve baş etme biçimleri
• Dallar ve meyveler: umutlar, hedefler ve alınan katkılar
• Grubun ortak “ormanı” ve karşılıklı tanınma
• Zorlukların, kişiyi tanımlamadan yaşamın bir parçası olarak konumlandırılması

Hedef katılımcı: yetişkin gruplar, dernek ve belediye programları, kurum içi farkındalık çalışmaları. Format: sanatsal materyal gerektirdiği için yüz yüze yürütülmesi tercih edilir.

İlişki Sürdürme Becerileri Psikoeğitim Grup Atölyesi

Psikoeğitim Grup atölyesi Yetişkin grupları

İlişki araştırmalarının ortak bulgusu, ilişkilerin çatışma yaşandığı için değil, çatışma sonrasında onarım yapılmadığı için yıprandığıdır. Atölye, ilişkiyi ayakta tutan davranışları — açıklık, güvence verme, olumluluk, sorumluluk paylaşımı ve ortak ağların korunması — tanıtır ve bunları uygulamaya çevirir. Çalışma bireysel katılıma da, çiftlerin birlikte katılımına da uyarlanabilir.

Ele alınan başlıklar:

• İlişkiyi sürdüren davranışlar ve bunların gündelik karşılıkları
• Çatışmanın yükselme döngüsü ve döngünün kırılma noktaları
• Onarım girişimleri: sunulması ve karşı tarafça alınabilmesi
• Beklentilerin dile getirilmesi ve müzakere edilmesi
• Sorumluluk paylaşımı, ortak zaman ve sosyal ağların korunması

Hedef katılımcı: yetişkin gruplar; belediye aile merkezleri ve evlilik öncesi hazırlık programları kapsamında da yürütülebilir.

Uygulama Biçimi ve Koşullar

Aşağıdaki çerçeve, kurumların planlama yaparken ihtiyaç duyduğu temel bilgileri özetler. Kesin süre, oturum sayısı ve katılımcı sayısı ön görüşmede birlikte belirlenir.

Süreç Nasıl İşliyor?

1. Ön görüşme

   Kurumun gündemindeki sorun alanı, katılımcı profili, grup büyüklüğü ve takvim konuşulur. Bu görüşme herhangi bir yükümlülük doğurmaz.

2. Program tasarımı ve teklif

   Uygun başlık, oturum sayısı ve kazanımlar tanımlanır; kapsamı ve ücreti yazılı olarak kuruma iletilir.

3. Uygulama

   Program, üzerinde uzlaşılan takvime göre kurumun mekânında ya da online olarak yürütülür.

4. Değerlendirme ve geri bildirim

   Katılımcı geri bildirimleri toplanır; kuruma, bireysel bilgi paylaşılmadan genel bir değerlendirme notu iletilir.

Sık Sorulan Sorular

Programlar hangi kurumlarda uygulanabiliyor?

Anaokulları, ilkokul ve ortaokullar, liseler, dershane ve kurs merkezleri, şirketler ve fabrikalar, belediyelerin aile ve gençlik merkezleri, kamu kurumları, dernek ve vakıflar programların tipik uygulama alanlarıdır. Katılımcı grubun kim olduğu — veli, öğrenci, öğretmen ya da çalışan — programın içeriğini ve süresini doğrudan belirler.

Katılımcı sayısı ve süre nasıl belirleniyor?

Bilgilendirme seminerleri geniş katılımlı ve tek oturumlu yürütülebilir. Atölye ve psikoeğitim programları uygulama içerdiği için sınırlı sayıda katılımcıyla ve çoğunlukla birden fazla oturumda yürütülür. Kesin sayı ve süre, ön görüşmede kurumun takvimi ve mekân koşullarına göre birlikte belirlenir.

İçerik kurumumuza özel uyarlanıyor mu?

Evet. Ön görüşmede kurumun gündemindeki sorun alanı, katılımcı profili ve beklenen çıktı netleştirilir; program başlıkları bu çerçeveye göre uyarlanır. Hazır ve değişmez bir paket uygulanmaz.

Programlar online yapılabiliyor mu?

Bilgilendirme seminerleri ve konuşma temelli psikoeğitim programları online olarak yürütülebilir. Sanatsal materyal ya da bedensel uygulama içeren atölyelerde yüz yüze format tercih edilir; zorunlu hâllerde materyal listesi önceden kuruma iletilerek çevrimiçi uyarlama yapılabilir.

Program kurumun kendi mekânında mı yapılıyor?

Programlar kural olarak kurumun kendi mekânında yürütülür. Gerekli asgari koşullar hareket edilebilen bir salon ya da sınıf, katılımcı sayısına yeterli oturma düzeni ve seminerler için projeksiyon imkânıdır.

Ücretlendirme nasıl yapılıyor?

Ücret; programın türüne, oturum sayısına, katılımcı sayısına ve ulaşım koşullarına göre belirlenir. Ön görüşmenin ardından kuruma, kapsamı ve çıktıları tanımlanmış yazılı bir teklif iletilir.

Katılımcı bilgileri kurumla paylaşılıyor mu?

Hayır. Katılımcıların oturumlarda paylaştıkları, yasal zorunluluklar dışında gizli tutulur. Kuruma iletilen değerlendirme notu, bireysel bilgi içermeyen genel bir çerçeve sunar. Bu ilke, programın başında katılımcılara da açıkça anlatılır.

Programların Kuramsal Dayanağı

Programlar, aşağıdaki kuram ve uygulama geleneklerinden yararlanılarak yapılandırılmıştır.

1. Bowlby, J. (1969). Attachment and loss, Vol. 1: Attachment. Basic Books.
2. Ainsworth, M. D. S., Blehar, M. C., Waters, E., & Wall, S. (1978). Patterns of attachment: A psychological study of the strange situation. Lawrence Erlbaum.
3. Bowen, M. (1978). Family therapy in clinical practice. Jason Aronson.
4. McGoldrick, M., Gerson, R., & Petry, S. (2020). Genograms: Assessment and treatment (4th ed.). W. W. Norton.
5. Duncan, L. G., Coatsworth, J. D., & Greenberg, M. T. (2009). A model of mindful parenting: Implications for parent–child relationships and prevention research. Clinical Child and Family Psychology Review, 12(3), 255–270.
6. Ncube, N. (2006). The Tree of Life Project: Using narrative ideas in work with vulnerable children in Southern Africa. International Journal of Narrative Therapy and Community Work, (1), 3–16.
7. Olweus, D. (1993). Bullying at school: What we know and what we can do. Blackwell.
8. Ttofi, M. M., & Farrington, D. P. (2011). Effectiveness of school-based programs to reduce bullying: A systematic and meta-analytic review. Journal of Experimental Criminology, 7(1), 27–56.
9. Stafford, L., & Canary, D. J. (1991). Maintenance strategies and romantic relationship type, gender and relational characteristics. Journal of Social and Personal Relationships, 8(2), 217–242.